D’Verdi-Opere mit de blutte Brischt
mahnen aim an divärsi Glischt.
Mir sinn au gsi, hänn dr Noochber gfroggt,
ebb er waiss, wär sich däwääg uff d’Bihni woggt.
Do maint dä Schwoobe-Metzger – weisch,
„des isch importiertes Gammelfleisch!“

Fir acht Millioone – s’hett kai Wäärt,
belyychtet me ganz ney dr Määrt.
Die Blitzaggtioon isch voll drnääbe,
d’Aawohner mien no dunggler lääbe.
Und die verbrunzte Hyyser kasch persee
jetzt nur no schmegge - nimmi gseeh!

Das Gschyss, wenn d’Ärde zittered,
mir sinn do nit so verbittered.
Die selle nur ganz unverfroore
so dief wie meeglig aabe boohre.
Mir klatsche denn in de heggschte Deen,
wenn sy d’Barbara Schneider aabe leen!

Jemmer, hett dä –minu miesse waarte,
bis er hett derfe zem Standesamt staarte.
Die hänn en derte häppy gmacht,
ändlig hett er au sy Hochzyttsnacht.
Jetzt mien die zwai numme no glääre,
welle duet züügen und welle gebääre.

D’Meiere stoht uff Mussglen und blond,
jetzt isch sy verknallt in dä neyi Bond.
„Wenn das nit uffheert“ – sait ihre Maa,
„lytt ych grad dr Paris Hilton aa!“
„Mach nur – kasch sogar mit däären in s’Bett,
du schloofsch jo – bis die sich abgschminggt hett!“

Die neyen Abfallkiibel uffem Trottoirstääg,
mainsch grad, sygsch uffeme Wanderwääg.
Die orange Straife sinn wirgglig e Bracht
und lyychte sogar no in dr Nacht.
Me kaa sich driiber kuum beschwääre,
nur sott me sen abb und zue au lääre!

S’ney Stadtcasino vo dr Hadid,
also Sie – bruucht me das – oder au nit?
Drumm umme – so wird gschnääderet,
sinn d’Drammglais beschtens gfääderet.
So isch jetzt s’Orcheschter – nämmli
s’erscht Mool lutter wiene Drämmli.

Es ist mir eine groosse Eehr,
Ihr Boot zu daufen, Monsieur Vosseleer!
Isch (h)offe, es wäre vraiment chique,
Sie kommen gut über das Atlantique.
Doo schryybe mir em Bush zwai Spalte:
„Schigg s’Böötli zrugg – dr Vosseler kasch bhalte!“

Am Vogel Gryff diemer im Glaibasel bummle,
und gseehn dert e Gruppe – pfyffen und drummle.
S’isch glaar, es sinn die vom Gryffemähli
uffem Wäg zer MUBA in ihr Sääli.
Do schreit ain am Stroosserand – unter Schogg:
„Hilfe – s’kunnt vom WEF dr schwarzi Blogg!“

D’Frau Oeri heersch mit voller Wuet:
„So, wie die schutte, kunnt’s nit guet!“
Verbisse spritzt die Pommeranze
sich s’aige Parfüm umme Ranze.
Doch s’dyrschte Parfüm ka sich nie
dure Lääderhüttli yynezieh!

S’Parlamänt isch in d’Region
vom Bündnerland mit dr Session.
Dr Gysin isch grindvoraa bim Stresse
ine Glasdiir gsegglet – statt wellnesse.
Das wär bim Blocher nit esoo koo,
dä hätt dr Moritz zerscht loo goo!

E Värs vom Vatikan syg nit dr Hit,
au dr Islam verdraagi das nit.
Iberen Irak sott me gar nit singe,
und vom Iran darf me joo nyt bringe.
Esoo hett s’bänggle scho kai Raiz,
drum geehn mir in die näggschti Baiz